Zoek geen baan, zoek werk

Werken om te leven of leven om te werken? Hoe kijken ouders, leraren én leerlingen, deskundigen, politici, loopbaancoaches –en vooral: werkzoekenden- zelf aan tegen de arbeidsmarkt van nu? Hoe maak je een plan voor je loopbaan?

Auteur: Onno Vendel, directeur Agathon

Mijn belangrijkste advies: Zoek geen baan maar zoek werk. Dat lijkt op het eerste gezicht niet erg spannend, maar voor velen die ik spreek is het toch een enorme eye-opener.

De vaste baan sterft uit
Een baan is iets wat een ander je geeft. Jij verkoopt uren omdat je waarde toevoegt. Je bent nuttig, je bent nodig. En de werkgever moet proberen daar geld mee te verdienen. Een baan is comfortabel. Tot je hem kwijtraakt. En dat raakt niet alleen jouw inkomen, maar ook jouw gehele leefstijl en vooral: jouw gevoel van eigenwaarde. Jouw gevoel ‘wie jij bent’.

foto agathon

De baan sterft bovendien uit. De vaste baan is een uitvinding van de industriële revolutie, toen het handig bleek om veel mensen tegelijk en op dezelfde plek aan het werk te hebben. Dat is voor heel veel werkzaamheden helemaal niet meer nodig. De vraag naar werk wisselt, is minder voorspelbaar qua tijd en plek, waardoor een vast dienstverband –zeker voor bepaalde taken- minder noodzakelijk lijkt te worden. Ook vanwege de kosten, zijn werkgevers steeds meer op hun hoede –tenzij de continuïteit of de kwaliteit van dienstverlening in het gedraag komt.

Werk is wat jij kan.
Haak in op wat écht nodig is.
Wees jouw eigen werkgever.
Maak je niet afhankelijk.

Werk is veel breder dan een baan. Werk is iets wat jij goed kan en graag doet, en waar anderen jou voor willen betalen. Weet jij voor jouzelf welke bijdrage jij kan leveren. Welke waarde voeg jij toe? Is daar vraag naar? En hoe kun je daar geld mee kan verdienen? Doe je dat goed, dan heb je je eigen werk bedacht.

De manier waarop je dat werk gaat doen – loondienst, freelance, eigen bedrijf, bedrijf met een paar collega’s – dat zou eigenlijk niet zo belangrijk moeten zijn. Het beperkt je in je zoektocht als je van tevoren zegt: ik zoek een baan. Dan maak je je namelijk afhankelijk van de vraag of iemand anders jou die baan wil geven. En de statistieken zijn wat dat betreft niet erg bemoedigend. Via de route vacature – solliciteren – baan krijgen, vinden steeds minder mensen werk.

Ik, een ondernemer? Ja, liefst wel!

Niet iedereen vindt het makkelijk om zijn eigen werk te bedenken. Dat is soms een flinke zoektocht. Bijvoorbeeld omdat naar het werk dat je deed geen vraag meer is. En welke opleiding bereidt goed voor op werk?
Uit recent onderzoek blijkt, dat beroepsonderwijs dat beter doet dan universitair onderwijs.
Het leert ook, dat een hoger onderwijsniveau niet persé betere kansen op werk biedt.

tabel 6

Mijn advies: weet wie je bent, begin bij jouzelf!
Een beroep kiezen lijkt op het kiezen van een gerecht bij de Chinees.
Begin niet met een onderzoek naar studies of kansen op de arbeidsmarkt. Begin altijd bij jouzelf! Maak je niet afhankelijk van adviezen van anderen, en zeker ook niet van wat opleidingen voorschotelen of vrienden vertellen. Kijk niet alleen op het internet!
Ontwikkel een (nieuwe) beroepskeuze in samenspraak met een goede loopbaancoach. Iemand die in staat is om bloot te leggen wát jouw persoonlijkheid is, wat jouw kerntalenten zijn, wat jou drijft en –natuurlijk óók- wat jou kan tegenhouden. En iemand die de arbeidsmarkt kent.

Kies voor een gratis oriënterend gesprek bij een loopbaancoach om voor jouzelf te bepalen welke talenten van jou in werk waarde kunnen toevoegen.
Leef je talent! Onno Vendel, directeur Agathon

Meer weten? Kijkt u dan op http://agathon.nl/

Advertenties

Geplaatst op 9 juni 2015, in statistiek. Markeer de permalink als favoriet. 4 reacties.

  1. Dank je wel Marion.
    Met mijn verhaal hoop ik anderen te inspireren hun eigen pad te kiezen. Vaak houden bepaalde “zekerheden” hen tegen. Ook komt het voor dat men er nooit toe is gekomen te onderzoeken waar hun echte passie ligt. Of dat men zich door angst aanpast en steeds meer verwijderd raakt van hun eigen unieke ik en veerkracht.

    Een paar ervaringen: Momenteel coach ik een man, die burn-out raakte toen zijn baan als audiovisueel medewerker ophield te bestaan vanwege een reorganisatie en hij zijn dagen sleet met “geestdodend” werk op de “Knipafdeling”. Na zijn herstel hebben hij en zijn werkgever gekozen voor een outplacementtraject. Hij is nu gelukkiger dan ooit, omdat hij besloten heeft te gaan voor zijn passie. Namelijk mensen helpen en begeleiden, die een stukje ondersteuning nodig hebben op het gebied van leven, financiën en werk. Hiervoor laat hij zich omscholen. Zijn vrouw ondersteunt hem in zijn keuze. Sterker nog ze denkt er nu ook over haar baan van twee dagen op te zeggen en te kiezen voor haar passie, werken in de zorg.
    Ook heb ik een vrouw met ernstige fysieke klachten vanuit een 2e spoortraject begeleid. Zij besloot de onzekere wereld van fashion in te gaan, omdat fashion sinds haar kinderjaren haar passie was. Ze koos echter voor “zekerheid” en een vette bankrekening, maar werd daar letterlijk ziek van. Na een opleiding bij een modeatelier is ze onlangs voor zichzelf gestart. Ze is getrouwd, moeder van drie kinderen en haar man is hartpatiënt en werkloos. Maar het gezin voelt zich gelukkig en haar fysieke klachten zijn over!

    Ik word er echt blij van als mensen durven de regie en verantwoordelijkheid voor hun eigen geluk te nemen en bereid zijn daar offersvoor te brengen.Je ziet ze opbloeien.

    • mvandervoorde

      Beste Regina, je ziet deze trend steeds vaker. Laten we oprecht hopen dat het mensen is gegund hun leven zinvol in te vullen en daarmee ook een bestaan op kunnen bouwen en gelukkig zijn.

  2. Zoek geen baan, zoek werk..
    Werk is wat jij kan.
    Wees je eigen werkgever.
    Maak je niet afhankelijk.

    Woorden die deze 62-jarige op het lijf zijn geschreven. Ik was mijn tijd ver vooruit.
    Jaren geleden noemde men mij een “jobhopper”, omdat ik als alleenstaande, werkende moeder het lef had mij onafhankelijk op te stellen en niet te wachten op die “baan”. Een vast dienstverband was voor mij niet weggelegd. Bang als de werkgever was iemand met een kwetsbare positie in dienst te nemen. Voor hen was ik als alleenstaande ouder een risico. Dus werkte ik voor uitzendbureaus.

    Natuurlijk viel het niet altijd mee om alle ballen in de lucht te houden en was het fijn te weten dat ik een beroep kon doen op familie of vriendinnen wanneer het nodig was.
    Naast zelfstandigheid heeft “jobhoppen”, mij creativiteit, flexibiliteit, persoonlijke ontwikkeling en carrièreperspectief gebracht. Juist door het “jobhoppen” kreeg ik de kans werkervaring op toen, wist ik gaandeweg wat ik leuk vond en wat niet en kon ik zo passende praktijkgerichte opleidingen bij mijn werk uitzoeken. Ik heb daadwerkelijk ondervonden dat werk veel breder is dan een baan. Uiteraard is er ook een keerzijde. Ik heb weinig pensioen opgebouwd.
    Ik kan echter terugkijken op een periode die mij krachtig genoeg gemaakt heeft om op 53-jarige leeftijd te starten vanuit een WW-uitkering en als loopbaanprofessional anderen te helpen hun passie te volgen en zo een gelukkiger mens te worden.

    Regina van Amson,
    Noloc erkend Loopbaanprofessional, ondernemerscoach en Register trainer
    Netwerkpartner Agathon

    • mvandervoorde

      Dank je wel Regina voor de reactie en natuurlijk succes met je inzet als loopbaanprofessional met passie om anderen te helpen hun passie te vinden en te volgen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: